maritimes
Η συντριπτική πλειοψηφία των πλοίων του γερμανικού στόλου θα υιοθετησει το νέο καύσιμο με μειωμένη περιεκτικότητα σε θείο από την 1η Ιανουαρίου το αργότερο. Αυτό είναι ένα από τα ευρήματα μιας έρευνας που πραγματοποίησε η γερμανική ένωση εφοπλιστών (Verband Deutscher Reeder, VDR) μεταξύ των εταιρειών-μελών της.
Συμφωνα με τους νέους κανονισμούς του ΙΜ) τα πλοία σε όλο τον κόσμο μπορούν να χρησιμοποιούν εφεξής μόνο καύσιμα με περιεκτικότητα σε θείο που δεν υπερβαίνει το 0,5%. Το ισχύον πρότυπο καθορίζει το ανώτατο όριο για την περιεκτικότητα σε θείο των ναυτικών καυσίμων σε 3,5%.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 81% των επιχειρήσεων που μετείχαν θα χρησιμοποιήσουν το νέο καυσιμο. Το 11% επέλεξε τη λύση των scrubbers και το 6% δήλωσε ότι θα χρησιμοποιήσει άλλα καύσιμα με ακόμη χαμηλότερη περιεκτικότητα σε θείο 0,1%. Το 2% των πλοίων του γερμανικού στόλου θα λειτουργήσει με LNG μετά το 2020, σύμφωνα με την έρευνα.
"Η ναυτιλιακή βιομηχανία της Γερμανίας έχει προετοιμαστεί προσεκτικά για αυτή την τεράστια αλλαγή. Αποτελεί μια νέα εποχή στη ναυτιλία. Υποστηρίζουμε αυτήν την αλλαγή και την υλοποιούμε - και με αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουμε εντυπωσιακά στη μακροπρόθεσμη προστασία του περιβάλλοντος ", δήλωσε ο Ralf Nagel, Διευθύνων Σύμβουλος του VDR.
Η μεγαλύτερη πρόκληση στη φάση της μετάβασης, σύμφωνα με τις εταιρείες, θα είναι τα τεχνικά προβλήματα που συναντώνται κατά τη διάρκεια των εργασιών στο μέλλον, καθώς και το κόστος των νέων καυσίμων και το ζήτημα της αντιστάθμισης του κόστους από τρίτους. Οι γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες ανησυχούν επίσης για το ζήτημα της διαθεσιμότητας.
"Ως εκ τούτου, καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο δεσμευμένοι και ευέλικτοι στην προετοιμασία για τη μετάβαση, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα γίνει επιτυχής».
Σύμφωνα με την έρευνα, η εφάπαξ επενδυτική δαπάνη για τις εταιρείες ήταν κατά μέσο όρο 7,5 εκατ. Ευρώ ανά ναυτιλιακή εταιρεία. "Λαμβάνοντας υπόψη ότι πάνω από τα δύο τρίτα των ναυτιλιακών εταιρειών στη Γερμανία είναι μεσαίου μεγέθους και λειτουργούν λιγότερα από δέκα πλοία, συνειδητοποιούμε πόσο μεγάλη ήταν η οικονομική προσπάθεια» σημείωσε ο κ. Nagel.
"Για μας είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι πρόκειται για έναν παγκόσμιο κανονισμό, τον οποίο όλοι υποχρεώνονται να εφαρμόσουν.»
Το VDR ζήτησε αποτελεσματικούς ελέγχους ανα τον κοσμο ώστε κανείς να μην μπορεί να αποκτήσει ένα απαγορευμένο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Σε μία λαμπρή τελετή η ΑΕΝ πλοιάρχων Οινουσσών υποδέχτηκε τους πρωτοετείς σπουδαστές, τους μελλοντικούς Έλληνες καπετάνιους, την Δευτέρα 2/12/2019. Ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Μάρκος, προέτρεψε τους σπουδαστές που με τα πλοία θα μεταφέρουν την Ελληνική Σημαία σε όλη την υφήλιο, να μην την υποστείλουν ποτέ και πουθενά!
Την τελετή παρακολούθησαν ο Αντιπεριφερειάρχης Χίου, Παντελής Μπουγδάνος, ο Δήμαρχος Οινουσσών Γιώργος Δανιήλ, ο Αντιδήμαρχος Χίου Χάρης Μπουρνιάς, αξιωματικοί του ΛΣ, εκπρόσωποι ναυτιλιακών εταιρειών και πολλοί γονείς και συγγενείς των σπουδαστών. Στο τέλος της εκδήλωσης βραβεύθηκαν οι πρωτεύσαντες σπουδαστές των προηγούμενων ετών.
Δυο παλαιά τάνκερ VLCC φέρεται να πούλησε εσχάτως η Maran Tankers συμφερόντων Γιάννη Αγγελικουση στην αγορά second hand της Ασίας.
Αν και μεχρι πρότινος τα πλοία ηλικίας 20 ετών πήγαιναν προς διάλυση, με δεδομένες τις χαμηλές τιμές σήμερα, που δεν ξεπερνούν τα 350 δολάρια ανά ldt, προτιμήθηκε η πώληση σε εταιρείες που σχεδιάζουν την περαιτέρω αξιοποίηση τους.
Για το δεξαμενόπλοιο χωρητικότητας 299,167 dwt Maran Callisto, κατασκευής 1999, Κινέζοι κατέβαλαν σύμφωνα με την Clarksons 18 εκατομμύρια δολάρια για να αγοράσουν το πλοίο για αποθήκευση.
Το χωρητικότητας 306,000-dwt Antonis I Angelicoussis (κατασκευής 2000) φέρεται να πουλήθηκε επίσης στην Άπω Ανατολή έναντι 25 εκατ. δολαρίων.
Οι αναλυτές επισημαίνουν πως ειναι απογοητευτική για την αγορά της ανακύκλωσης η νέα παράταση ζωής που δίνεται σε τέτοια γηρασμενα πλοία που αντί να πάνε προς διάλυση συνεχίζουν να βρίσκονται στο νερό χάρη της ενισχυμένης αγοράς μεταφοράς εμπορευμάτων.
Η τελευταία φορά που είχε πουλήσει πλοίο VLCC για scrap η Maran Tankers, ήταν το 2017 με το χωρητικότητας 300,000-dwt Ekta (κατασκευής 1995).
Η Energean γίνεται η πρώτη εισηγμένη στο Λονδίνο εταιρεία έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων που δεσμεύεται στην εκστρατεία του ΟΗΕ για συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής
Η Energean υποστηρίζει και δεσμεύεται στις υποχρεώσεις της εκστρατείας του ΟΗΕ “Business Ambition for 1.5°C: Our Only Future” που έχει ως στόχο να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη μας στους 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής.
Η εκστρατεία εγκαινιάζεται στο πλαίσιο της 25ης Ετήσιας Συνόδου του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, η οποία πραγματοποιείται από σήμερα Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου ως την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου στη Μαδρίτη. Η εκστρατεία του ΟΗΕ καλεί τους ηγέτες των επιχειρήσεων να θέσουν τους υψηλότερους στόχους για μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στη βάση της έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για Αλλαγή του Κλίματος για αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου καθώς και για επίτευξη του στόχου για εκπομπή μηδενικών ρύπων έως το 2050 το αργότερο.
Στο πλαίσιο της εκστρατείας, η Energean θέτει στόχους με βάση επιστημονική μεθοδολογία σε όλη την αλυσίδα των δραστηριοτήτων της και, παράλληλα, δεσμεύεται για μηδενικές εκπομπές ρύπων ως το 2050.Πρέπει να σημειωθεί ότι η Energean καθίσταται η πρώτη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου εταιρεία έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων που δεσμεύεται στη συγκεκριμένη εκστρατεία.
Ο κ. Μαθιός Ρήγας, Διευθύνων Σύμβουλος της Energean, δήλωσε σχετικά:
«Είμαστε υπερήφανοι που συμμετέχουμε στην πρωτοβουλία Global Compact του ΟΗΕ και ιδιαίτερα χαρούμενοι που διαδραματίζουμε έναν ηγετικό ρόλο στον τομέα μας, όχι μόνο υποστηρίζοντας την εκστρατεία “Business Ambition for 1.5°C: Our Only Future” αλλά και δεσμευόμενοι για μηδενικές εκπομπές ρύπων ως το 2050. Η Energean αναδεικνύεται σε ηγέτιδα εταιρεία έρευνας και παραγωγής στην Μεσόγειο με δέσμευση για μείωση των ρύπων και με προσήλωση στην ατζέντα της βιώσιμης ανάπτυξης».
Στην «Α» κατηγορία του Συμβουλίου του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), με εκατόν πενήντα ένα (151) Ψήφους, εκλέχθηκε σήμερα η Ελλάδα, κατά τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην έδρα του ΙΜΟ στο Λονδίνο. Στην Κατηγορία αυτή εκλέγονται οι χώρες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην παροχή ναυτιλιακών υπηρεσιών. Το αποτέλεσμα αυτό επιτεύχθηκε κατόπιν συντονισμένων προσπαθειών του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
Οι εκλογές για την ανάδειξη των 40 μελών του Συμβουλίου του ΙΜΟ για την περίοδο 2020-2021 της Συνέλευσης του ΙΜΟ, που πραγματοποιείται ανά διετία και αποτελεί το ανώτατο όργανο του Οργανισμού, πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια της 31ης Ολομέλειας.
Στην Κατηγορία «Α» εκλέχθηκαν, κατά σειρά εκλογής οι: Ιαπωνία, Κορέα, Ιταλία, Κίνα, Ελλάδα, Παναμάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Η.Π.Α. , Ρωσία.
Στην Κατηγορία «Β», στην οποία εκλέγονται χώρες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στη χρήση ναυτιλιακών υπηρεσιών, εκλέχθηκαν οι: Αυστραλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ινδία, Καναδάς, Ολλανδία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Βραζιλία, Αργεντινή.
Στην Κατηγορία «Γ», στην οποία εκλέγονται χώρες με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην παροχή ή χρήση των ναυτιλιακών υπηρεσιών, με αντίστοιχη γεωγραφική εκπροσώπηση, εκλέχθηκαν οι: Σιγκαπούρη, Μάλτα, Μαλαισία, Κύπρος, Ινδονησία, Μπαχάμες, Ν. Αφρική, Μεξικό, Χιλή, Βέλγιο, Αίγυπτος, Περού, Μαρόκο, Δανία, Τουρκία, Ταϋλάνδη, Ιαμαϊκή, Φιλιππίνες, Κουβέιτ, Κένυα.
Με αφορμή την επανεκλογή της Ελλάδας στην Κατηγορία «Α» του Συμβουλίου του ΙΜΟ, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Γιάννης Πλακιωτάκης, αφού εξέφρασε την ικανοποίηση του, δήλωσε:
«Η επανεκλογή της Ελλάδας στην Πέμπτη θέση της Κατηγορίας «Α» του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού επιβεβαιώνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τη δυναμική παρουσία της χώρας στο παγκόσμιο ναυτιλιακό στερέωμα και την αναγνώριση της ναυτιλιακής κοινότητας στην ασφαλή και ποιοτική εξυπηρέτηση των μεταφορικών αναγκών του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου από τον μεγάλο και ποιοτικό ελληνικό στόλο.
Δεδομένων των αυξανόμενων προκλήσεων, στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων μας παραμένει η σταθερή επιδίωξη του Οργανισμού για ασφαλή, αποτελεσματική και βιώσιμη διεθνή ναυτιλία.
Προς αυτή την κατεύθυνση προσβλέπουμε κατά την επόμενη διετία στην εποικοδομητική συνεργασία με τα λοιπά Κράτη μέλη του Συμβουλίου του ΙΜΟ, με στόχο την επίτευξη των στρατηγικών στόχων του ΙΜΟ, αποδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στις προσπάθειες του Οργανισμού για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και στον ανθρώπινο παράγοντα της ναυτιλίας που αποτελεί το σημαντικότερο κεφάλαιό της».
Η Ρωσία, πρώτος εξαγωγέας φυσικού αερίου στον κόσμο, και ο ενεργειακός κολοσσός Gazprom εγκαινιάζουν διαδοχικά τις ερχόμενες εβδομάδες τρεις σημαντικούς αγωγούς φυσικού αερίου, που τη συνδέουν με την Κίνα, τη Γερμανία και την Τουρκία.
Δύναμη της Σιβηρίας
Διασχίζοντας 2.000 χιλιόμετρα δασών κωνοφόρων και παγωμένης γης, το πρώτο τμήμα του τιτάνιου αγωγού, που εγκαινιάζεται σήμερα, 2 Δεκεμβρίου, συνδέει τα κοιτάσματα της Ανατολικής Σιβηρίας με τα κινεζικά σύνορα, στην περιοχή του Αμούρ.
Το κινεζικό τμήμα θα ολοκληρωθεί την περίοδο 2022-2023 και θα μεταφέρει 38 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως στην πόλη της Σανγκάης, για να κορέσει την ενεργειακή πείνα του κινεζικού κολοσσού, πρώτου παγκόσμιου εισαγωγέα υδρογονανθράκων.
Ο αγωγός συνοδεύεται από μεγάλο συμβόλαιο τροφοδοσίας, αξίας 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε περίοδο 30 ετών, το οποίο υπεγράφη το 2014 έπειτα από δεκαετείς διαπραγματεύσεις.
Η Δύναμη της Σιβηρίας, που κατασκευάστηκε υπό ακραίες συνθήκες, αντιπροσωπεύει το χέρι που τείνει ο Βλαντίμιρ Πούτιν προς την Ασία, την ώρα που οι σχέσεις με τους παραδοσιακούς Δυτικούς εταίρους της Ρωσίας είναι τεταμένες λόγω της ουκρανικής σύρραξης.
Nord Stream 2
Η Ευρώπη παραμένει προτεραιότητα του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού, παρά τις εντάσεις των τελευταίων ετών.
Ο αγωγός Nord Stream 2, που φθάνει στη Γερμανία, θα τροφοδοτεί τη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη μέσω της Βαλτικής, παρακάμπτοντας την Ουκρανία.
Είναι δυναμικότητας 55 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως, όπως και του γηραιότερου αδελφού του Nord Stream 1.
Το σχέδιο αυτό καταγγέλλεται από την Ουκρανία, την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, αλλά και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες βλέπουν σε αυτόν ένα δώρο προς το μεγάλο ανταγωνιστή, που είναι το Κρεμλίνο.
Ο αγωγός κόστισε 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ και χρηματοδοτείται κατά το ήμισυ από την Gazprom και κατά το ήμισυ από τους Ευρωπαίους: τη γερμανική Wintershall Uniper, την αγγλο-ολλανδική Shell, την γαλλική Engie και την αυστριακή OMV.
Ο αγωγός, ο οποίος έχει κατασκευαστεί κατά 80%, επρόκειτο να τεθεί σε λειτουργία πριν από το τέλος του 2019, αλλά η άδεια της Δανίας για τη διέλευση των υδάτων της καθυστέρησε μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου. Η νέα ημερομηνία δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή.
Η Gazprom ελπίζει ότι ο αγωγός θα τεθεί σε λειτουργία σύντομα, αλλά η ολοκλήρωσή του θα εξαρτηθεί από τις μετεωρολογικές συνθήκες εν μέσω του χειμώνα.
Η έναρξη λειτουργίας του επείγει, καθώς το συμβόλαιο που συνδέει τη Ρωσία με την Ουκρανία για τη διέλευση του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη λήγει στο τέλος του 2019.
Και η Δυτική Ευρώπη δε θα ήθελε να ξαναζήσει τις διακοπές της τροφοδοσίας μέσα στο χειμώνα, όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 εξαιτίας των ρωσο-ουκρανικών διενέξεων.
TurkStream
Ο αγωγός TurkStream παρακάμπτει επίσης την Ουκρανία και θα εγκαινιαστεί τον Ιανουάριο από τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Ταγίπ Ερντογάν.
Δυναμικότητας 31,5 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως, διασχίζει σε μήκος 930 χιλιομέτρων τη Μαύρη Θάλασσα, όπως και ο προκάτοχός του, ο Blue Stream.
Ο ένας κλάδος του αγωγού κατευθύνεται προς την Τουρκία και ο άλλος προς τη νότια και νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η κατασκευή του γίνεται υπό ηπιότερες μετεωρολογικές συνθήκες σε σχέση με τον ανατολικό και το βόρειο αγωγό.
Η συμφωνία προθέσεων για την κατασκευή του ανάμεσα στην Gazprom και την Botas υπεγράφη το 2014, πριν από την αιφνίδια επιδείνωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, μετά την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού από την Τουρκία το 2015.
Πούτιν και Ερντογάν υπέγραψαν, ωστόσο, τελικά το συμβόλαιο στο τέλος του 2016.
Το σχέδιο συμβολίζει σήμερα την επαναπροσέγγιση ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία, την ώρα μάλιστα που οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ είναι βεβαρυμένες.
in.gr (Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ)
Έπειτα από τις ενέργειες του Προέδρου του ΕΕΣ Dr. Αντώνιου Αυγερινού και μετά την επικοινωνία του με τον Πρόεδρο του Ερυθρού Σταυρού της Αλβανίας, κο Ylli Alushi, στάλθηκε στη γείτονα χώρα μεγάλη ανθρωπιστική βοήθεια που ζητήθηκε για την αντιμετώπιση της έκτασης ανάγκης, αποτελούμενη σε πρώτη φάση από κουβέρτες, υποστρώματα, πτυσσόμενα κρεβάτια και σακίδια πλάτης.
Η ανθρωπιστική βοήθεια παραδόθηκε στα Τίρανα, στις Κεντρικές Αποθήκες του Ερυθρού Σταυρού της Αλβανίας, στις οποίες συγκεντρώνεται όλη η βοήθεια προς τον Οργανισμό.
Στη συνέχεια, η αποστολή του Ε.Ε.Σ μετέβει στα κεντρικά γραφεία του Ερυθρού Σταυρού της Αλβανίας, όπου πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, κ. Artur Katuci και άλλα στελέχη. Ο Γ.Γ. εξέφρασε αρχικά τις θερμές ευχαριστίες του προς τον Πρόεδρο του Ε.Ε.Σ για την ταχύτατη ανταπόκριση στο αίτημά τους, αλλά και συνολικά προς τον Ελληνικό λαό για τη συμπαράσταση που έχει δείξει από την πρώτη στιγμή. Ενημερώθηκε για την πρόθεση του Ε.Ε.Σ να συνεχίσει τις αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας και συζητήθηκαν οι ανάγκες, όπως έχουν διαμορφωθεί.
Επίσης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον επικεφαλής της αποστολής της Διεθνούς Ομοσπονδίας, μετά την έγκριση του προγράμματος έκκλησης βοήθειας και αντιμετώπισης της έκτακτης ανάγκης από την I.F.R.C και συζητήθηκε ο προγραμματισμός και ρόλος που μπορεί να αναλάβει ο Ε.Ε.Σ.
Τέλος, η αποστολή του Ε.Ε.Σ. επισκέφθηκε το Περιφερειακό Τμήμα Δυρραχίου του Ερυθρού Σταυρού της Αλβανίας, όπου συνομίλησε με Εθελοντές και στελέχη του τμήματος και ενημερώθηκε για την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη και τις ανάγκες που υπάρχουν, προκειμένου να οργανωθεί κατάλληλα η επόμενη αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Η αποστολή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και σε όλες τις συναντήσεις που πραγματοποίησε λάμβανε συνεχώς ευχαριστίες , από τους κατοίκους προς τον Ε.Ε.Σ., την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό για την βοήθεια και την υποστήριξη που παρέχουν από την πρώτη στιγμή προς τον Αλβανικό λαό .
Το άμεσο κέρδος που συνοδεύεται από μεγαλύτερο ρίσκο φαίνεται πως αποζητούν οι επενδυτές που τοποθετούνται σε μετοχές ναυτιλιακών, σύμφωνα με το American Shipper.
Μια ανάλυση της κίνησης μετοχών εισηγμένων, μεταξύ των οποίων και δυο μεγάλες ελληνικές, δείχνει πως οι επενδυτές προτιμούν εταιρείες που κινούνται στη spot αγορά σε σύγκριση με ναυτιλιακές που κινούνται συντηρητικά με μακροχρόνιες ναυλώσεις για μικρότερα αλλά σταθερά κέρδη.
Μια χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Tsakos Energy Navigation συμφερόντων Νικόλα Τσάκου. Η εταιρεία δεν έχει μεγάλη έκθεση στη spot αγορά, οπότε έμεινε εκτός του ράλι ναύλων που σημειώθηκε φέτος, γεγονός που καθώς φαίνεται δεν άρεσε στους επενδυτές.
Παρότι η επιλογή των μακρόχρονων ναυλώσεων αποδείχθηκε ωφέλιμη καθώς η εταιρεία δεν είχε ζημίες από τη βουτιά των τιμών στη spot αγορά πέρυσι, οι επενδυτές έχουν άλλη γνώμη.
Τα τελευταία 3 χρόνια η μετοχή της στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης κινείται πτωτικά.
Σε ανάλυση της Stifel επισημαινεται πως οι μετοχές της TEN διαπραγματεύονται στο 47% της εκτιμώμενης καθαρής αξίας του ενεργητικού της, ενώ αντίστοιχες εταιρείες στο 84%.
Η εταιρεία Gaslog συμφερόντων Πητερ Λιβανού είναι ένα ακόμη παράδειγμα. Η Gaslog είχε σημαντική έκθεση στη spot αγορά μέσω pool που είχε δημιουργήσει με τις Dynagas και Golar, όμως το καλοκαίρι αποχώρησε.
Όταν τον Οκτώβριο οι τιμές στα LNG έφτασαν στα 140.000 δολάρια την ημέρα και η διοίκηση της GasLog δήλωσε ότι τα συμβόλαια της είχαν χαμηλότερες τιμές, οι μετοχές της έχασαν το ένα τρίτο της αξίας τους.
Η υπερπληθώρα πλοίων δεν επιτρέπει στους αναλυτές του οίκου αξιολόγησης Fitch να αναθεωρήσουν το αρνητικό outlook για την παγκόσμια ναυτιλία άμεσα για τη νέα χρονιά.
Η απαισιοδοξία κυριαρχεί για τις προοπτικές του κλάδου μεταφοράς ξηρού φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων, αλλά και των δεξαμενόπλοιων.
Η πλεονάζουσα μεταφορική ικανότητα υπονομεύει την τελευταία ανάκαμψη ναύλων ξηρού χύδην φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων, σημειώνουν οι αναλυτές.
Οι τιμές των ναύλων στα containerships ανέβηκαν τους τελευταίους μήνες, ωστόσο για τον οίκο αξιολόγησης που ανατρέχει και στο παρελθόν, ο θετικός κύκλος πιθανότατα θα κλείσει σύντομα.
Επιπρόσθετα οι εταιρείες που διαχειρίζονται τάνκερ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πιέσεις, επισημαίνουν οι αναλυτές. Εκτιμάται πως η μεγαλύτερη αύξηση ζήτησης σε σύγκριση με της προσφοράς, θα αποτρέψει την περαιτέρω πτώση κερδών.
Κατά μήκος της βορειοανατολικής πλευράς της Κίνας, στις επαρχίες που καταναλώνουν άνθρακα, επικρατεί ασυνήθης κινητικότητα. Ελέγχονται τμήματα αγωγών, υπογράφονται συμβόλαια και αποσυνδέονται συστήματα θέρμανσης που λειτουργούν με άνθρακα. Αιτία όλης αυτής της δραστηριότητας είναι ότι την επόμενη εβδομάδα πρόκειται να καταφθάσει στη χώρα φυσικό αέριο από τη Ρωσία για πρώτη φορά, μέσω του αγωγού Power of Siberia.
Ο λόγος για ένα έργο αξίας 400 δισ. δολαρίων, την κατασκευή του οποίου συμφώνησαν Μόσχα και Πεκίνο το 2014. Προβλέπει τη μεταφορά 38 δισ. κυβικών μέτρων ρωσικού φυσικού αερίου ετησίως στην Κίνα επί 30 χρόνια. Θα διανύει εν ολίγοις μια απόσταση 3.000 χιλιομέτρων, από τα κοιτάσματα της Σιβηρίας στην παρακμάζουσα βιομηχανική ζώνη της βορειοανατολικής Κίνας.
Οπως και ο Nord Stream 2, που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία, ο Power of Siberia είναι έργο της Gazprom και το μεγαλύτερο συμβόλαιο που έχει υπογράψει έως τώρα ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός. Η Gazprom έχει ήδη διοχετεύσει φυσικό αέριο από τον Οκτώβριο, αλλά επισήμως ο αγωγός εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου. Στη σχετική τελετή αναμένεται να εμφανιστούν μαζί ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και ο Ρώσος ομόλογός του, Βλαντιμίρ Πούτιν.
Επέκταση
Μια άλλη υποδομή μεταφοράς φυσικού αερίου εντός της κινεζικής επικράτειας συνδέεται με τον Power of Siberia. Αναμένονται τα σχετικά έργα για την επέκταση του Power of Siberia που θα τον φτάσει στη Σαγκάη και στο ενεργοβόρο βιομηχανικό κέντρο της Κίνας μέχρι το 2024. Οπως επισημαίνουν αναλυτές του Reuters και του Bloomberg, ο Power of Siberia έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει το ενεργειακό τοπίο της βορειοανατολικής Κίνας. Θα κλονίσει σίγουρα το μονοπώλιο της κινεζικής China National Petroleum Corp (CNPC), της γνωστής PetroChina, που παρέχει το 70% του φυσικού αερίου της Κίνας και προσπαθεί να ενισχύει τη ζήτηση στις σχετικά αραιοκατοικημένες περιοχές της βορειοανατολικής Κίνας.
Προπαντός, όμως, ο αγωγός δίνει στην Κίνα τη δυνατότητα να μειώσει τον όγκο του υγροποιημένου αερίου (LNG) που εισάγει ο ασιατικός οικονομικός και βιομηχανικός γίγαντας από τις ΗΠΑ. Το ρωσικό φυσικό αέριο είναι, άλλωστε, φτηνότερο από το αμερικανικό LNG και θα αποτελέσει ζωτικής σημασίας πηγή ενέργειας για την Κίνα, που αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες της με την εγχώρια παραγωγή. Θα μετατρέψει, επίσης, τη Ρωσία στον σημαντικότερο προμηθευτή της Κίνας, επισκιάζοντας το Τουρκμενιστάν και την Αυστραλία. Δίνει, έτσι, στη Μόσχα τη δυνατότητα να στραφεί στην τεράστια αγορά της Κίνας καθώς μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 διέρχονται κρίση οι σχέσεις της με τους παραδοσιακούς πελάτες της, τις ευρωπαϊκές αγορές.
Η Ρωσία εξάλλου έχει τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου στα ανατολικά της σύνορα, τη λεγόμενη ρωσική Απω Ανατολή, που βρίσκονται πολύ πλησιέστερα στην Κίνα παρά στην Ευρώπη. Σύμφωνα, μάλιστα, με επίσημες εκτιμήσεις της Μόσχας, το διμερές εμπόριο θα φτάσει τα 100 δισ. δολάρια φέτος, ενώ μέχρι το 2024 θα έχει διπλασιαστεί στα 200 δισ. δολάρια εν μέρει και εξαιτίας του αγωγού. Σε ό,τι αφορά την τιμή στην οποία πουλάει η Μόσχα το φυσικό της αέριο στην Κίνα, τόσο η PetroChina όσο και η Gazprom έχουν αποφύγει να αναφερθούν σχετικά, καθώς το θέμα είναι ευαίσθητο από εμπορικής απόψεως. Σύμφωνα, πάντως, με αναλυτές προσκείμενους στο Πεκίνο, θα καθορίζεται βάσει της τιμής του πετρελαίου έναντι ενός καλαθιού ανταγωνιστικών καυσίμων. Από ρωσικής πλευράς, άλλωστε, αναφέρεται πως θα μειωθούν οι τιμές αφού, όταν οι δύο χώρες συνήψαν τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού, η τιμή του πετρελαίου βρισκόταν στα 100 δολάρια το βαρέλι και έκτοτε έχει διολισθήσει περίπου στα 60 δολάρια το βαρέλι.
kathimerini.gr
Powered by 
© Μaritimes 2019