|
• Μέχρι το 2030, ο όγκος των συσσωρευτών αποθήκευσης ενέργειας στη Γερμανία αναμένεται να τετραπλασιαστεί και να φθάσει τις 57 GWh με εγκατεστημένη ισχύ στο δίκτυο 15 GW.
• Η αποθήκευση ενέργειας με μπαταρίες μπορεί να δημιουργήσει 12 δις ευρώ προστιθέμενη οικονομική αξία και να μειώσει το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τους τελικούς καταναλωτές.
• Με την ανάπτυξη εγκαταστάσεων αποθήκευσης ενέργειας, η Γερμανία μπορεί να αποφύγει την ανάγκη κατασκευής επιπλέον 9 GW νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου έως το 2030, μειώνοντας τις εκπομπές CO2 έως και 6,2 εκατομμύρια τόνους το 2030.
Βερολίνο, 17 Ιανουαρίου 2024 - Μελέτη της Frontier Economics – που ανατέθηκε από τις εταιρείες Fluence, BayWa r.e., ECO STOR, enspired και Kyon Energy - παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την προώθηση της ενεργειακής μετάβασης στη Γερμανία. Η νέα αυτή μελέτη υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη για τη στρατηγική αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας που πρότεινε πρόσφατα το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας και προτρέπει την άμεση ολοκλήρωση και εφαρμογή της.
Η αποθήκευση ενέργειας είναι ζωτικής σημασίας για την προώθηση της ενεργειακής μετάβασης
Η αναγνώριση του ρόλου της αποθήκευσης ενέργειας στα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας θα αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Οι αναλύσεις της Frontier Economics δείχνουν ότι η χωρητικότητα των εγκαταστάσεων αποθήκευσης που θα αναπτυχθούν στη Γερμανία θα ανέλθει σε 15 GW / 57 GWh έως το 2030, εάν υπάρχει ένα υποστηρικτικό ρυθμιστικό πλαίσιο. Αυτό σημαίνει σαρανταπλάσια αύξηση σε σύγκριση με σήμερα.
Μέχρι το 2050, η χωρητικότητα των συστημάτων αποθήκευσης μπαταριών μεγάλης κλίμακας στη Γερμανία μπορεί να φθάσει τα 60 GW / 271 GWh. Η αύξηση αυτή οφείλεται στην αυξανόμενη ζήτηση για υπηρεσίες ευελιξίας στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας και στο πτωτικό κόστος αποθήκευσης.
Ο Dr. Christoph Gatzen, Διευθυντής της Frontier Economics, θεωρεί τα αποτελέσματα της μελέτης σαφείς δείκτες για τον μελλοντικό ρόλο της αποθήκευσης στη Γερμανία: «Η αποθήκευση μπαταριών μεγάλης κλίμακας είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή μετάβαση στη Γερμανία. Χωρίς την ευελιξία που παρέχει η αποθήκευση, η χώρα θα αντιμετωπίσει υψηλότερο οικονομικό κόστος λόγω της αύξησης των εισαγωγών φυσικού αερίου και του ακριβών περικοπών της παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».
Η αξιοποίηση της αποθήκευσης ενέργειας αναμένεται να ακολουθήσει μια πορεία ανάπτυξης παρόμοια με αυτή που γνώρισε η τεχνολογία των φωτοβολταϊκών τα τελευταία χρόνια, τόσο όσον αφορά τη μείωση του κόστους όσο και τον ρυθμό επέκτασης. Ωστόσο, η ανάπτυξη της αποθήκευσης ενέργειας καθοδηγείται καθαρά από την αγορά, καθώς τα νέα έργα μπορούν να κατασκευαστούν και να λειτουργήσουν οικονομικά χωρίς κρατική χρηματοδότηση.
Η αποθήκευση ενέργειας έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει τουλάχιστον 12 δις ευρώ προστιθέμενη οικονομική αξία
Η Frontier Economics εκτιμά ότι η χρήση της αποθήκευσης για τη μετατόπιση της διαθεσιμότητας της ηλεκτρικής ενέργειας, από περιόδους πλεονάζουσας παραγωγής σε περιόδους έλλειψης, μπορεί να δημιουργήσει (μακρο)οικονομική αξία περίπου 12 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2050. Η αξία αυτή υπολογίζεται με βάση την εξοικονόμηση μόνο από τη χονδρική και θα αυξηθεί περαιτέρω όταν ληφθούν υπόψη τα πρόσθετα οφέλη της αποθήκευσης, όπως οι υπηρεσίες συστήματος, οι μειωμένες εκπομπές CO2 και η συμμετοχή στις ενδοημερήσιες αγορές.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας στη Γερμανία έχει τη δυνατότητα να περιορίσει τις εκπομπές CO2 κατά 6,2 εκατομμύρια τόνους έως το 2030 και κατά περίπου 7,9 εκατομμύρια τόνους το 2040 σε σύγκριση με ένα σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιεί μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου αντί για αποθήκευση.
Επιπλέον, η συμμετοχή της αποθήκευσης στη χονδρική αγορά θα μειώσει τη χονδρική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας κατά μέσο όρο κατά 1 €/MWh μεταξύ 2030 και 2050 σε σύγκριση με το σενάριο όπου δεν θα κατασκευαστούν εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας. Εάν δεν κατασκευαστούν τέτοιες εγκαταστάσεις και η ελλείπουσα δυναμικότητα δεν αντικατασταθεί από πρόσθετες, νέες μονάδες φυσικού αερίου, οι τιμές χονδρικής θα αυξηθούν κατά 4 €/MWh.
Η αποθήκευση ενέργειας μπορεί να μειώσει σημαντικά την ανάγκη για επενδύσεις σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου
Η προβλεπόμενη ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας θα μειώσει περαιτέρω την πίεση για επενδύσεις σε νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου. Σύμφωνα με τη μελέτη, η Γερμανία χρειάζεται να αναπτύξει περίπου 26 GW νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου έως το 2030. Ωστόσο, χωρίς την ανάπτυξη της αποθήκευσης, όπως προβλέπεται στο μοντέλο, θα χρειαστούν επιπλέον 9 GW νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο.
Η μοντελοποίηση της Frontier Economics κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν και η αποθήκευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως την κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, θα μειώσει σημαντικά τις απαιτούμενες επενδύσεις σε σύγκριση με μια αυξημένη κατασκευή και λειτουργία έως το 2030.
Λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα δημοσιονομική κρίση και την έλλειψη χρηματοδότησης για σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου που μπορούν να λειτουργήσουν και με υδρογόνο, ο Dr. Christoph Gatzen δήλωσε:
Τα συστήματα αποθήκευσης βιομηχανικής κλίμακας δύναται να υλοποιηθούν χωρίς κρατική ενίσχυση ενώ παράλληλα μειώνουν την ανάγκη για κατασκευή νέων θερμικών μονάδων αερίου με δυνατότητα καύσης υδρογόνου, όσο και την περαιτέρω χρήση ορυκτών καυσίμων.
Η διασφάλιση της βιωσιμότητας των επενδύσεων για σταθμούς αποθήκευσης και σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέσω της θέσπισης ενός σαφούς και αξιόπιστου ρυθμιστικού πλαισίου θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.
Αναμένουμε ότι η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας και οι απαιτήσεις φορτίων αιχμής στη Γερμανία θα αυξηθούν σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για νέα συστήματα αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας και εργαλεία παραγωγής, παράλληλα με την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για τη διασφάλιση του εφοδιασμού».
Οι προσδοκίες του κλάδου από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής
Οι εμπνευστές της μελέτης της Frontier Economics καλούν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να διασφαλίσουν τις επενδύσεις για την ανάπτυξη νέων συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες μεγάλης κλίμακας.
Θα πρέπει να μειωθούν τα γραφειοκρατικά και ρυθμιστικά εμπόδια στη Γερμανία, όπως οι πολύπλοκες διαδικασίες έγκρισης νέων έργων αποθήκευσης. Όλες οι αγορές για την εμπορία ενέργειας, τη δυναμικότητα και τις επικουρικές υπηρεσίες θα πρέπει να διαμορφώνονται ελεύθερα βάσει της αγοράς και να είναι ανοικτές σε όλες τις τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα πρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της τρέχουσας μεταρρύθμισης της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και να θέσει ενδεικτικούς στόχους αποθήκευσης για τη Γερμανία το συντομότερο δυνατό. Βασιζόμενη σε αυτό, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα πρέπει να παρουσιάσει μια στρατηγική επέκτασης της αποθήκευσης ενέργειας στη Γερμανία. Με την πρόσφατη δημοσίευση της στρατηγικής για την αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έκανε το πρώτο βήμα, το οποίο πρέπει τώρα να μεταφραστεί χωρίς καθυστέρηση σε συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις.
Σχετικά με τη μελέτη
Η μελέτη σχετικά με την αξία της αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες μεγάλης κλίμακας στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας στη Γερμανία εκπονήθηκε από την Frontier Economics για λογαριασμό των Fluence Energy GmbH, BayWa r.e. AG, ECO STOR GmbH, enspired GmbH και Kyon Energy Solutions GmbH. Η μελέτη χρησιμοποίησε τη μοντελοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και το Combined Investment and Dispatch Model της Frontier σε τρία διαφορετικά σενάρια: (1) μια μοντελοποίηση αναφοράς, στην οποία η ενδογενής επέκταση των μπαταριών και των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου υλοποιείται στο μοντέλο, και δύο παραλλαγές προσομοίωσης στις οποίες η επέκταση της αποθήκευσης ενέργειας δεν είναι δυνατή στη Γερμανία και η αντικατάσταση της ισχύος της ελλείπουσας αποθήκευσης ενέργειας από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση φυσικού αερίου επιτρέπεται (2) ή δεν επιτρέπεται (3).
Σχετικά με τη Frontier Economics
Η Frontier Economics είναι μια εταιρεία μικροοικονομικών συμβούλων που παρέχει οικονομικές συμβουλές σε πελάτες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σχετικά με την πολιτική ανταγωνισμού, τη δημόσια πολιτική, τη ρύθμιση, τη στρατηγική των επιχειρήσεων, τα συμπεριφορικά οικονομικά, την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. Το δίκτυο της Frontier Economics αποτελείται από ξεχωριστές εταιρείες που εδρεύουν στην Ευρώπη (Βερολίνο, Βρυξέλλες, Κολωνία, Δουβλίνο, Λονδίνο, Μαδρίτη και Παρίσι), καθώς και στην Αυστραλία (Μελβούρνη, Σίδνεϊ και Μπρίσμπεϊν) και στη Σιγκαπούρη.
Σχετικά με την BayWa r.e. AG (BayWa r.e.):
Στην BayWa r.e. we r.e.think energy – επαναπροσδιορίζουμε πώς παράγεται, πώς αποθηκεύεται και πώς μπορεί να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο η ενέργεια, ώστε να καταστεί δυνατή η παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για το μέλλον του πλανήτη μας.
Είμαστε παγκόσμιοι ηγέτες στην ανάπτυξη έργων ΑΠΕ, την παροχή υπηρεσιών, τη διανομή φωτοβολταϊκού εξοπλισμού και την παροχή ολοκληρωμένων λύσεων ενέργειας, έχουμε διασυνδέσει πάνω από 5.5 GW εγκατεστημένης ισχύος στο δίκτυο, ενώ διαχειριζόμαστε και λειτουργούμε έργα άνω των 10 GW. Παράλληλα, είμαστε Ανεξάρτητος Παραγωγός Ενέργειας (IPP) με δραστηριότητα που επεκτείνεται στην εμπορία ενέργειας. Για το 2022, ο κύκλος εργασιών του Ομίλου ανήλθε στα 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η BayWa r.e. συνεργάζεται με επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο για την παροχή εξατομικευμένων λύσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Λειτουργώντας με 100% ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα, είμαστε προσηλωμένοι στο δικό μας ταξίδι βιωσιμότητας.
Κάθε μέρα, εργαζόμαστε σκληρά για να διαμορφώσουμε ενεργά το μέλλον της ενέργειας σε ένα ποικιλόμορφο, δίκαιο και συμπεριληπτικό εργασιακό περιβάλλον.
Μέτοχοι της εταιρείας είναι η BayWa AG, μια παγκόσμια εταιρεία με 27,1 δισεκατομμύρια ευρώ κύκλο εργασιών, και η Energy Infrastructure Partners, ηγέτιδα στις επενδύσεις σε ενεργειακές υποδομές.
Σε νέα εποχή μπαίνει η χώρα μας το 2024, με την εκκίνηση των υδροπλάνων, των υδατοδρομίων και των υδάτινων πεδίων στο μηχανισμό των εθνικών μεταφορών!
Η ώρα των υδροπλάνων και των υδατοδρομίων έφτασε! Ο νέος χρόνος μπαίνει με το δεξί για τον κλάδο της αεροπλοΐας κα των υποδομών της καθώς εντείνονται οι διεργασίες ώστε να ενεργοποιηθούν τα υδροπλάνα άμεσα.
Με στοίχημα την εκκίνηση των πτήσεων την Άνοιξη του 2024, τα υδροπλάνα προβλέπεται να αποτελέσουν την «έξυπνη» λύση που θα φέρει αποτελεσματικές αλλαγές στην μετακίνηση των επιβατών αλλά και αέρα ανανέωσης στα προσφερόμενα τουριστικά προϊόντα.
Η Hellenic Seaplanes, έχοντας ήδη διαμορφώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο υδατοδρομίων και υδάτινων πεδίων, με κάθε project υποδομής να είναι σε διαφορετικό στάδιο ετοιμότητας, επισπεύδει τα βήματα που χρειάζονται για να εγκαινιάσει το υδροπλάνο της με τις πιλοτικές πτήσεις να είναι προ των πυλών. Οι δοκιμαστικές πτήσεις θα είναι το πρώτο βήμα που θα φέρει τα υδροπλάνα ξανά στους αιθέρες, μέσω οργανωμένων και charter (ναυλωμένων) πτήσεων από το υδατοδρομίο της Κέρκυρας προς τους Παξούς και τα άλλα συνεργαζόμενα αεροδρόμια και υδατοδρόμια.
Μαζί με τις επιβατικές πτήσεις αερομεταφοράς θα ξεκινήσουν και οι περιηγητικές πτήσεις, με εναέρια περιήγηση πάνω από αξιοθέατα της Κέρκυρας, των Παξών, των Αντίπαξων και των Διαπόντιων νησιών (Οθωνοί), προσφέροντας νέες τουριστικές εμπειρίες στους επισκέπτες του Βορείου Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας.
Λεπτομέρειες για την ανακοίνωση νέων αδειοδοτημένων υδατοδρομίων!
Η εκκίνηση των πτήσεων στα Επτάνησα φέρνει ντόμινο εξελίξεων με τα πιο κοντινά υδατοδρόμια να παίρνουν προτεραιότητα ώστε να αποκτήσουν άμεσα ρόλο. Το υδατοδρόμια Πάτρας έχοντας στην κατοχή του άδεια λειτουργίας αποκτάει κεφάλι στην κούρσα αυτή, ενώ το υδατοδρόμιο Κυλλήνης και Καλαμάτας που πρόσφατα απέκτησε χερσαίες εγκαταστάσεις είναι οι επόμενοι σταθμοί που θα φέρουν τα υδροπλάνα στην Πελοπόννησο. Στο εν λόγω δίκτυο θα προστεθούν σύντομα τα λιμάνια της Ερμιονίδας, Μονεμβασιάς, Ναυπλίου, Νέας Κίου και Γυθείου ώστε να είναι βιώσιμο, προσφέροντας πολλαπλές επιλογές αερομεταφορών.
Στις Σποράδες και στη Στερεά το πλάνο προχωράει σταθερά ώστε τα υδατοδρόμια Σκύρου, με ολοκληρωμένες χερσαίες και υδάτινες εγκαταστάσεις καθώς και Σκοπέλου και Αλοννήσου να μπαίνουν σε σειρά για απόκτηση άδειας λειτουργίας, ενώ τον ίδιο δρόμο ακολουθούν οι Τήνος, και Πάτμος.
Στο χαρτοφυλάκιο έργων έκδοσης άδειας ίδρυσης που έχει αναλάβει η Hellenic Seaplanes, μετά και τις αδειοδοτήσεις σε Βόλο, Κύμη, Αλιβέρι και Αιδηψό, θέση παίρνουν τα υδατοδρόμια σε Σητεία, Αμφιλοχία, Χίο, Ψαρά, Οινούσσες, Κάρυστο και Χαλκίδα για τα οποία το μόνο που εκκρεμεί είναι η σύνταξη της ΚΥΑ από τα αρμόδια υπουργία, ενώ ζήτημα παραμένει η περίπτωση της Σίφνου.
Υδάτινα Πεδία παντού!
Η υποδομή των υδάτινων πεδίων επιτρέπει μέσα από εγκεκριμένους θαλασσοδιαδρόμους να πετούν τα υδροπλάνα σε περιοχές που δεν έχουν ακόμα εγκαταστάσεις υδατοδρομίου, επεκτείνοντας τον αριθμό των αεροπορικών δρομολογίων και των ευκαιριών διασύνδεσης μεταξύ προορισμών.
Η Hellenic Seaplanes, έχει ήδη συμπεριλάβει στο χαρτοφυλάκιό της πρόσφατα τη Σητεία και τα υδάτινα πεδία σε Ψαρά, Πέτρα Λέσβου και Χίο στα νησιά Βορείου Αιγαίου. Ιδιαίτερα ενισχυμένη είναι η παρουσία της και στις Σποράδες, με αδειοδοτημένους σταθμούς υδροπλάνων σε Σκόπελο και Αλόννησο, βάζοντας γερή υποψηφιότητα να φιλοξενήσουν τις πρώτες οργανωμένες πτήσεις στο Αιγαίο!
Παράλληλα για την εταιρεία η Πάτμος είναι το πρώτο εγκεκριμένο υδάτινο πεδίο στα Δωδεκάνησα, ενώ η αντίστοιχη υποδομή της Αμφιλοχίας είναι έτοιμη από καιρό να εξυπηρετήσει τη διασύνδεση με την Πάτρα και τα νησιά Ιονίου.
Οι Κυκλάδες παρελαύνουν και πάλι στο Αιγαίο, με την Τήνο να αποκτάει επίσημα υδάτινο πεδίο. Ειδικότερα, η έγκριση της υποδομής αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για τη Hellenic Seaplanes, καθώς η γνωμοδότηση ενεργοποιεί την αεροπορική λειτουργία των υδροπλάνων στο νησί, σε έναν προορισμό που δεν διαθέτει αεροδρόμιο και ήδη τα αιτήματα επιβατών για αερομεταφορά είναι εκατοντάδες!
Μεταξύ των υδάτινων πεδίων που έχουν ήδη πάρει το πράσινο φως για χρήση, υπάρχουν και άλλοι φάκελοι προορισμών για τους οποίους η Hellenic Seaplanes προχωρά τη διαδικασία αδειοδότησης και η λίστα αυτών περιλαμβάνει τους λιμένες σε Οινούσσες, Τήνο, Σίφνο, Άλιμο, Πλωμάρι Λέσβου, Ερέτρια, Κύμη, Χαλκίδα, Κάρυστο και Αιδηψό στην Εύβοια, Σάμη στην Κεφαλονιά.
Στην ανατολική Κρήτη, η έγκριση του υδάτινου πεδίου στη Σητεία δίνει την ώθηση που χρειαζόταν το δίκτυο υδατοδρομίων της μεγαλονήσου, ώστε να μπορεί να υποστηρίξει εν καιρό τις πτήσεις με υδροπλάνα.
Η χωροθέτηση των θαλασσοδιαδρόμων στη Σητεία επιτρέπει τη διασύνδεση με άλλες εγκαταστάσεις, μεταξύ άλλων την Ιεράπετρα και την Κίσσαμο ενώ αναμένεται να αυξηθεί η κινητικότητα για δρομολόγια προς τις υποδομές σε Δωδεκάνησα και άλλους προορισμούς του Αιγαίου με την ολοκλήρωση και του υδατοδρομίου της Σητείας.
Γερές βάσεις για το μέλλον των υδροπλάνων!
Από τα νέα γραφεία της Hellenic Seaplanes, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, κ. Νικόλας Χαραλάμπους δήλωσε: «Με τις αδειοδοτήσεις υδατοδρομίων και υδάτινων πεδίων έχουν μπει τα θεμέλια ώστε φέτος να έρθει η εποχή της εκκίνησης των υδροπλάνων, πετώντας σε ένα δίκτυο που θα είναι καταρχήν βιώσιμο και θα έχει ο επιβάτης τη δυνατότητα να πάει σε περιοχές που είναι είτε πολύ δύσκολο να μετακινηθεί οδικώς είτε πολύ χρονοβόρο με το πλοίο. Έχουμε όλες τις δυνατότητες ως Hellenic Seaplanes να προσφέρουμε ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα πετώντας από λιμάνι σε λιμάνι και δίνοντας μια ποιοτική εμπειρία μετακίνησης που θα κάνει ντόπιους και τουρίστες να υποστηρίξουν τις δυνατότητες της αεροπλοΐας στη χώρα μας. Το 2024 είναι η χρονιά που τα υδροπλάνα στην Ελλάδα θα πάρουν την αίγλη που τους αξίζουν, σε ένα project που έχει να προσφέρει πολλά προς τη χώρα και τους επιβάτες».
Σύμφωνα με την RIGINOS, κορυφαία εταιρεία yachting στην Ελλάδα, από το 2022 και έπειτα έχει παρατηρηθεί ανοδική τάση ζήτησης για σκάφη τύπου catamaran
Η RIGINOS, καταξιωμένη εταιρεία στον κλάδο του yachting, καταγράφει τις τάσεις και τις εξελίξεις στην αγορά του yachting για το 2023, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα αποτελεί τη χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό ιστιοπλοϊκών σκαφών διαθέσιμων προς ναύλωση. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των σκαφών προς ναύλωση στη χώρα μας άγγιξε τα 2.580 το 2023, με τα 740 εξ ’αυτών να είναι catamaran, ενώ, ακολουθεί η Κροατία με 2.100 σκάφη διαθέσιμα, εκ των οποίων τα 505 είναι catamaran. Επιπρόσθετα, στην ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα κατέχει επάξια τη δεύτερη θέση των ναυλώσεων μετά την Κροατία.
Σύμφωνα με την RIGINOS, οι κυριότερες περιοχές στην Ελλάδα που διαθέτουν σκάφη προς ναύλωση είναι η Αθήνα, με 920 σκάφη και κυρίαρχες τις μαρίνες του Αλίμου και του Λαυρίου, ενώ, ακολουθεί το Ιόνιο, μετρώντας 850 σκάφη κυρίως στην Λευκάδα, την Κέρκυρα και την ανερχόμενη Πρέβεζα. Συμπληρωματικά, ως προς την βάση εκκίνησης των σκαφών, στην πρώτη θέση βρίσκονται οι μαρίνες της Αθήνας με προορισμό τον Αργοσαρωνικό ή τις Κυκλάδες και στη δεύτερη θέση οι μαρίνες του Ιονίου.
Αναφορικά με τις προτιμήσεις των ιδιοκτητών catamaran, πιο δημοφιλές αναδεικνύεται το ναυπηγείο της Lagoon, με συνολικά 1.330 σκάφη, και ακολουθούν η Leopard με 309 σκάφη, η Bali με 297 σκάφη, η Fountain Pajot με 255 σκάφη, η Excess με 76 σκάφη και η Nautitech με 53 σκάφη.
Βάσει στοιχείων που παραθέτει η RIGINOS, τα δημοφιλέστερα μοντέλα catamaran στην Ελλάδα είναι:
• Lagoon 42
• Lagoon 46
• Lagoon 450 F
• Bali 4.1
• Bali 4.6
Αξίζει να σημειωθεί πως η πλειοψηφία των σκαφών στην Ελλάδα είναι χρονολογίας 2016, την ώρα που στην Κροατία, τον άμεσο ανταγωνιστή της χώρας μας, υπερτερούν τα σχετικά νεότερα σκάφη, χρονολογίας 2017. Σε αυτό το πλαίσιο, η RIGINOS, επιθυμώντας να διατηρήσει έναν σύγχρονο στόλο, διαθέτει κατά κύριο λόγο σκάφη τα οποία έχουν κατασκευαστεί από το 2020 και έπειτα προσφέροντας πολυτέλεια, άνεση και ασφάλεια στους ναυλωτές. Στην Ελλάδα σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των διαθέσιμων σκαφών προς πώληση κατά το 2020, η οποία οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στο επενδυτικό πρόγραμμα ΕΣΠΑ, που πρόσφερε επιδότηση έως και 200.000 ευρώ για την αγορά επαγγελματικού σκάφους. Ωστόσο, έκτοτε παρατηρείται πτωτική τάση στις αγορές των νεότευκτων σκαφών με 199 σκάφη για το 2023 έναντι 228 για το 2022.
Η Μαριλένα Βέττα, Chartering Manager της RIGINOS, ανέφερε: «Από το 2022 και μετά παρατηρούμε μια τάση προς τα σκάφη τύπου catamaran έναντι των monohull. Η αγορά αποτελείται κυρίως από τουρίστες οι οποίοι αναζητούν υψηλό επίπεδο υπηρεσιών. Αξίζει να αναφερθεί πως ένα catamaran ναυλώνεται 19 εβδομάδες το χρόνο κατά μέσο όρο, με τον παραπάνω αριθμό να επηρεάζεται τόσο από την περιοχή στην οποία βρίσκεται όσο και από την τιμή στην οποία προσφέρεται στον ναυλωτή».
Σύμφωνα με την εταιρεία yachting, οι σημαντικότερες αγορές για το 2023 για την Ελλάδα ήταν η Γερμανία, η Γαλλία, η Αγγλία, η Σλοβακία, η Αυστρία αλλά και η Αμερική. Το Ισραήλ αποτέλεσε και αυτό μία ιδιαίτερα σημαντική αγορά σε εισερχόμενο τουρισμό, ωστόσο οι τρέχουσες συνθήκες έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη ζήτηση για την επόμενη σεζόν.
Παράγοντες που επηρεάζουν τις κρατήσεις των catamarans
Η κλιματική αλλαγή φαίνεται να έχει επηρεάσει τις κρατήσεις του Μαΐου, μήνα που σηματοδοτεί την έναρξη της σεζόν, καθώς είναι συχνό φαινόμενο η παρατήρηση βροχών και άστατων καιρικών συνθηκών. Βέβαια, οι καλές καιρικές συνθήκες που επικρατούν τον Οκτώβριο στη χώρα μας, έχουν συμβάλει στην παράταση της σεζόν έως το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου ακόμα και στην περιοχή του Ιονίου όπου παρατηρούνται αρκετές βροχές. Επιπλέον, οι τιμές των πτήσεων καθώς και τα διαθέσιμα δρομολόγια που αφορούν κυρίως περιοχές εκτός Αθηνών, αποτελούν επιπλέον παράγοντες που επηρεάζουν τις κρατήσεις των catamaran.
Κόστη
Παρότι οι διακοπές με σκάφος θεωρούνται ένα ιδιαίτερα ακριβό είδος διακοπών, στην πραγματικότητα η τιμή ενοικίασης σκάφους είναι αντίστοιχη με αυτήν της ενοικίασης βίλας ή ενός δωματίου πολυτελούς ξενοδοχείου. Για παράδειγμα, η ενοικίαση ενός ιστιοπλοϊκού σκάφους χωρίς πλήρωμα ξεκινά από 3.000 ευρώ την εβδομάδα για 8 άτομα και περιλαμβάνει φυσικά τις διανυκτερεύσεις και τη μεταφορά (εκτός των καυσίμων). Ωστόσο, η σύγκριση της τιμής ενοικίασης ενός σκάφους με άλλους τρόπους διακοπών εξαρτάται από παράγοντες όπως το είδος και το μέγεθος του σκάφους, την περιοχή καθώς και το είδος των υπηρεσιών που ζητά ο εκάστοτε ναυλωτής.
Τέλος, πρέπει ακόμη να σημειωθεί πως πριν την περίοδο της πανδημίας, η πλειοψηφία των ναυλωτών προγραμμάτιζαν τις διακοπές τους έως και ένα χρόνο νωρίτερα προκειμένου να εξασφαλίσουν το καλύτερο σκάφος στην καλύτερη δυνατή τιμή. Παρ ’όλα αυτά, η ανασφάλεια που προκάλεσε ο κορονοϊός άλλαξε δραστικά τη συμπεριφορά των ναυλωτών με αποτέλεσμα όλο και λιγότεροι να δεσμεύονται σε κρατήσεις από τόσο νωρίς.
Πηγή: Booking Manager charter application
Σχετικά με τη RIGINOS
Με ιστορία από το 1983, η RIGINOS αποτελεί μία από τις κορυφαίες εταιρείας yachting στην Ελλάδα και προσφέρει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένων της εκπροσώπησης ξένων ναυπηγείων στην Ελλάδα, αγοροπωλησίας μεταχειρισμένων σκαφών, ναυλώσεων και διαχείρισης σκαφών.
Η RIGINOS εκπροσωπεί ορισμένα από τα κορυφαία ναυπηγεία σκαφών παγκοσμίως, όπως Nimbus Boats, Jeanneau Yachts κ.ά. και είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες πώλησης tender στην Ευρώπη. Επίσης, από το 2016 έχει εξαγοράσει το πρώην ναυπηγείο της Motomarine και παράγει τα σκάφη Onda.
Το πάθος για το yachting, η πολυετής εμπειρία αλλά και η άριστη εξυπηρέτηση που προσφέρει η εταιρεία, την καθιστούν έναν από τους πιο καθιερωμένους παίκτες του κλάδου. Παραμένοντας πιστή στο όραμά της, έχει πάντα στο επίκεντρο τους πελάτες της, καθώς αποτελούν το σημαντικότερο asset για την εταιρεία.
Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς, ως φορέας που εκπροσωπεί στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο, με επιστολή του στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη και τους υπουργούς του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, πρότεινε την παρέμβαση της ελληνικής Κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να ληφθούν μέτρα για την αποφυγή υπέρμετρων επιβαρύνσεων σε εμπορεύματα εξ’ αιτίας της κρίσης στην Ερυθρά Θάλασσα που έχει εξακοντίσει τα κόστη διαμετακόμισης προς την Ευρώπη.
Στην παρούσα συγκυρία, σημειώνει ο πρόεδρος του Ε.Β.Ε.Π., Βασίλης Κορκίδης, στην επιστολή του, το «ντόμινο» της αύξησης των ναύλων, της επιβολής επίναυλου, του κόστους των καθυστερήσεων παράδοσης και των τελικών ανατιμήσεων των αγαθών, θα κληθεί να πληρώσει και πάλι ο τελικός καταναλωτής. Οι τιμές των εισαγόμενων και όχι μόνο, καταναλωτικών προϊόντων θα «εξακοντιστούν» στα ύψη σε μια ήδη πολύ επιβαρυμένη από τον πληθωρισμό ευρωπαϊκή αγορά, με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία της Ευρωζώνης, αλλά και το σύνολο του ευρωπαϊκού εμπορίου.
Σύμφωνα με το άρθρο 71 του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα, στη δασμολογητέα αξία προστίθενται α) τα ναύλα και β) ασφάλιστρα των εμπορευμάτων, δηλαδή τιμές CIF. Η διάταξη αυτή βασίζεται στη Συμφωνία για την Εφαρμογή του Άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT). Εφαρμόζοντας τον κανόνα αυτόν, είναι βέβαιο ότι η δασμολογητέα αξίαθα ανέβει υπερβολικά, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι χρεώσεις. Έχοντας, δε, υπόψη ότι οι δασμοί προστίθενται στη φορολογητέα αξία για τον Φ.Π.Α., είναι βέβαιο ότι η τελική αξία των εμπορευμάτων θα ανέλθει σε υπερβολικά επίπεδα και θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα.
Το Επιμελητήριο θεωρεί ότι θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε με τις κατάλληλες οδηγίες να επιτραπεί στα εμπορεύματα που μεταφέρονται με πλοία από την Ασία προς την Ευρώπη που κάνουν τον περίπλου της Αφρικής, να μην επιβάλλονται δασμολογικές και φορολογικές επιβαρύνσεις στο 100% των σημερινών και συνεχώς αυξανόμενων ναύλων, αλλά να μειωθεί σε ποσοστό που θα αντιστοιχεί στα μέσα επίπεδα των ναύλων που θα καταβάλλονταν όταν τα πλοία διέρχονται κανονικά από τη Διώρυγα του Σουέζ, εφαρμόζοντας ένα «είδος πλαφόν» στις επιβαρύνσεις επί των ναύλων, με βάση τις τιμές της 12ης Δεκεμβρίου 2023, για όσο διαρκεί η εμπόλεμη κατάσταση στην Ερυθρά Θάλασσα.
Στην επιστολή του Ε.Β.Ε.Π. στα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και στο Υπουργείο Ανάπτυξης, που επισυνάπτεται* προτείνεται η παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης στην Ε.Ε. με το αίτημα να εκδοθούν άμεσα οδηγίες που θα επιτρέπουν προσωρινά στα κράτη μέλη να μην προσαυξάνουν την αξία των εμπορευμάτων με τις επιπλέον επιβαρύνσεις στα ναύλα των θαλάσσιων μεταφορών από Ασία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που κοινοποίησαν διεθνείς και ελληνικοί ναυτιλιακοί οίκοι για το πρώτο δεκαπενθήμερο του 2024 οι μηνιαίες αυξήσεις στα ναύλα, δείχνουν ήδη τριπλασιασμό για τα λιμάνια της Μεσογείου και διπλασιασμό για τα λιμάνια της Βόρειας Ευρώπης. Τέλος, για το λιμάνι του Πειραιά τα στοιχεία του πρώτου δεκαπενθημέρου του 2024 δείχνουν μειώσεις σε όλα τα επίπεδα με -45% στα έμφορτα εμπορευματοκιβώτια εισαγωγής, -14% στα έμφορτα εξαγωγής και -20% στις μεταφορτώσεις.
* επισυνάπτεται το περιεχόμενο της Επιστολής:
Το λιμάνι του Πόρτλαντ (Portland) ζήτησε κρατική χρηματοδότηση από το νομοθετικό σώμα του Όρεγκον ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων για την κάλυψη των ζημιών.
Η εγκατάσταση εμπορευματοκιβωτίων του Terminal 6 του λιμανιού έχει χάσει τη βάση πελατών της τα τελευταία χρόνια και αντιμετωπίζει προβλεπόμενη απώλεια ύψους 14 εκατομμυρίων δολαρίων εφέτος.
Ο εκτελεστικός διευθυντής του λιμανιού Curtis Robinhold προειδοποίησε σε επιστολή του προς τους πολιτικούς του Όρεγκον: «Χωρίς άλλη χρηματοδότηση για την αντιστάθμιση των συνεχιζόμενων απωλειών που σχετίζονται με τις λειτουργίες εμπορευματοκιβωτίων, θα αναγκαστούμε να ξεκινήσουμε συνομιλίες για τον τερματισμό της υπηρεσίας εμπορευματοκιβωτίων στο Τ6».
Η International Container Terminal Services, Inc (ICTSI) με έδρα τη Μανίλα υπέγραψε αρχικά 25ετή συμφωνία με το Πόρτλαντ το 2010, πληρώνοντας 4,5 εκατομμύρια δολάρια ετησίως μετά από μια αρχική προκαταβολή ύψους 8 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 2017 εγκατέλειψε το λιμάνι χωρίς σημαντικούς πελάτες –και σημαντικά εργατικά προβλήματα– στις εγκαταστάσεις του Terminal 6, τον μοναδικό τερματικό σταθμό εμπορευματοκιβωτίων του Όρεγκον. Ένα δικαστήριο έκρινε αργότερα ότι το τοπικό τμήμα του ILWU είχε σαμποτάρει τη ναυτιλιακή κυκλοφορία στον τερματικό σταθμό λόγω επιβράδυνσης και στάσεων εργασίας για χρόνια.
Η ιαπωνική εταιρεία containerline Ocean Network Express (ONE) ολοκλήρωσε την επόμενη επέκταση του στόλου της, επιβεβαιώνοντας πολλαπλές ναυλομεσιτικές αναφορές για παραγγελίες σε κινεζικά ναυπηγεία.
Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία υπό την ηγεσία του Jeremy Nixon υπέγραψε συμφωνία για δώδεκα πλοία διπλού καυσίμου - μεθανόλης, μεταφορικής ικανότητας 13.000 teu. Οι παραγγελίες κατανέμονται ομοιόμορφα μεταξύ της γιάρδας Jiangnan και του ναυπηγείου Yangzijiang και θα αρχίσουν παραδίδονται από το 2027.
Η ONE είναι η έκτη μεγαλύτερη εταιρεία liner στον κόσμο. Με έδρα τη Σιγκαπούρη, ιδρύθηκε το 2017 με τη συγχώνευση των ναυτιλιακών μονάδων των τριών κορυφαίων ναυτιλιακών εταιρειών της Ιαπωνίας, της Mitsui OSK Lines, της Nippon Yusen Kaisha και της Kawasaki Kisen Kaisha.
Εν τω μεταξύ οι περισσότερες παγκόσμιες εταιρείες liners έχουν τώρα στα βιβλία παραγγελιών τους πλοία με καύσιμα μεθανόλης, με περισσότερα από ένα στα δύο από το σύνολο της νέας χωρητικότητας πλοίων που παραγγέλθηκαν πέρυσι να χρησιμοποιούν αυτό το ολοένα και πιο δημοφιλές εναλλακτικό καύσιμο.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι εταιρείες liner που υιοθέτησαν μαζικά το εν λόγω καύσιμο. Η ταχεία μετάβαση της ναυτιλίας σε εναλλακτικά καύσιμα πήρε μια σημαντική αλλαγή πέρυσι, με τις παραγγελίες κινητήρων με μεθανόλη να γίνονται η πιο δημοφιλής εναλλακτική επιλογή.
Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία από την πλατφόρμα Alternative Fuels Insight της DNV έδειξαν ότι οι παραγγελίες για πλοία που κινούνται με μεθανόλη σημείωσαν απότομη αύξηση στις παραγγελίες το 2023 με 138 που το τοποθετούν (το καύσιμο) στην κορυφή, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το καύσιμο LNG, το οποίο κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 130 παραγγελίες.
Τέλος, να αναφερθεί οτι το περασμένο έτος ήταν ένα έτος σήμανσης για την υιοθέτηση της μεθανόλης από τη ναυτιλία, με το βιβλίο παραγγελιών για πλοία που κινούνται με μεθανόλη να ξεπερνά τα 200 πλοία, σύμφωνα με στοιχεία από το τελευταίο Green Technology Tracker της Clarksons.
Ο νορβηγικός όμιλος Hunter έχει συνάψει ναύλωση τριών ετών για ένα οικολογικού σχεδιασμού πολύ μεγάλου πλοίου μεταφοράς αργού πετρελαίου (very large crude carrier), κατασκευής του 2016 και εξοπλισμένο με scrubber με μια άγνωστη εταιρεία.
Η παράδοση του πλοίου από αυτό που η εταιρεία περιέγραψε ως «διεθνούς φήμης αντισυμβαλλόμενο» αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο/Απρίλιο του 2024.
Η εταιρεία θα ναυλώνει το VLCC με σταθερή τιμή 51.000 δολαρίων την ημέρα, προτού το ναυλώσει στη συνέχεια με συμβόλαιο κυμαινόμενης spot τιμής συνδεδεμένης με τον δείκτη index. Να σημειωθεί ότι η spot τιμή που συνδέεται με το δείκτη, στις 16 Ιανουαρίου ήταν περίπου 56.000 δολάρια ανά ημέρα. Επίσης, όταν παραδοθεί το πλοίο, η εταιρεία θα διαθέτει δύο VLCCs οικολογικού σχεδιασμού με scrubbers σε παρόμοια ναύλωση τριών ετών. Η πρώτη ναύλωση ανακοινώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου του περασμένου έτους. Εκείνη την εποχή, αυτό σηματοδότησε την επιστροφή της Hunter στα δεξαμενόπλοια μετά την πώληση του VLCC στόλου της για 383 εκατομμύρια δολάρια τον Ιούνιο του 2022. Έκτοτε, η νορβηγική εταιρεία έχει επικεντρωθεί στην ανάπτυξη LCO2 carriers σε συνεργασία με την DNV και την Vedam Design.
«Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις αγορές των δεξαμενόπλοιων, αναζητώντας περισσότερες ευκαιρίες. Το βιβλίο παραγγελιών για νεότευκτα VLCCs βρίσκεται σε χαμηλό 30 ετών, η ζήτηση πετρελαίου αυξάνεται, ένα σημαντικό μέρος του στόλου πλησιάζει στην ηλικία συνταξιοδότησης και ο αριθμός των πλοίων που μπορούν να παραδοθούν τα επόμενα τρία χρόνια περιορίζεται από τα ναυπηγεία που έχουν κλείσει πλήρως και εστιάζοντας σε τμήματα υψηλότερου περιθωρίου κέρδους», δήλωσε ο Erik A.S. Frydendal, Διευθύνων Σύμβουλος της Hunter Group ASA.
Σε παγκόσμιο επίπεδο προβλέπεται αύξηση των παραγγελιών για το 2024
Η παγκόσμια παραγωγή ναυπηγείων παρουσίασε άνοδο κατά 10% από έτος σε έτος, φθάνοντας τα 35 εκατομμύρια CGT το 2023.
Για πρώτη φορά η Κίνα αναδείχθηκε ισχυρός σταθμός στον ναυπηγικό στίβο, συνεισφέροντας στο 50% της συνολικής παραγωγής σε όρους CGT, επισκιάζοντας τη Νότια Κορέα που συνεισέφερε στο 26% και στην Ιαπωνία στο 14%.
Το επίτευγμα υποστηρίχθηκε από τις ηγετικές θέσεις της Κίνας στην αγορά των bulkers (62% παραγωγή έναντι 33%) της Ιαπωνίας, των tankers (41% έναντι 39%) της Νότιας Κορέας και της τελευταίας προσθήκης, των containerships (61% έναντι 29%) της Νότιας Κορέας.
Ωστόσο, η Νότια Κορέα διατήρησε την κυριαρχία στο LNG, σημειώνοντας ένα εντυπωσιακό ποσοστό 83% σε σύγκριση με το 17% της Κίνας. Το ιστορικό πλαίσιο αποκαλύπτει ότι το μερίδιο παραγωγής της Νότιας Κορέας κορυφώθηκε σε περίπου 35% το 2016, ενώ η Ιαπωνία, τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, περιστασιακά κυμαινόταν γύρω από το όριο του 50%. Είναι ενδιαφέρον ότι το Ηνωμένο Βασίλειο κατείχε σταθερά μερίδιο παραγωγής πάνω από το 50% μεταξύ 1900-50, υπογραμμίζοντας τις δυναμικές αλλαγές στην παγκόσμια ναυπηγική βιομηχανία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών.
Επίσης, τα κινεζικά ναυπηγεία κυριάρχησαν στις παραγγελίες, με το 60% των παραγγελιών σε όρους CGT, ενώ το παγκόσμιο ανεκτέλεστο βιβλίο παραγγελιών αυξήθηκε οριακά μόνο το 2023 (κατά 4% σε CGT) για να παραμείνει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα (12% της χωρητικότητας του στόλου).
Η κάλυψη (forward cover) των ναυπηγείων έκλεισε το έτος με ισχυρά 3,5 ετών, με την τιμολόγηση των ναυπηγείων να αυξάνεται κατά 10% καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Την ίδια ώρα, οι συναλλαγματικές ισοτιμίες και το κόστος χάλυβα ήταν χρήσιμο για τα ασιατικά ναυπηγεία κατά καιρούς, όμως οι πιέσεις στο κόστος εργασίας παρέμειναν μία πρόκληση.
Τα στοιχεία της Clarksons για τα ναυπηγεία επισκευής πλοίων έδειξαν την Κίνα ως ηγέτη στην αγορά, ακολουθούμενη από την Τουρκία και τη Σιγκαπούρη, με μέτρια άνοδο στις μετασκευές scrubber και την αυξανόμενη τεχνολογία εξοικονόμησης ενέργειας (EST).
Σύμφωνα με την Clarksons, υπήρχε γενικά καλή ροή παραγγελιών το 2023, μειωμένη σε CGT και αξία, αύξηση σε DWT και GT, με αύξηση στις παραγγελίες δεξαμενόπλοιων, +222% κατά dwt, αν και από χαμηλή βάση, και αύξηση κατά 12% από dwt για bulkers. Αν και οι παραγγελίες πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (containerships) μειώθηκαν κατά 43% σε TEU, αυτό εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει ιστορικά υψηλούς όγκους, που υποστηρίζονται από εταιρείες τακτικών γραμμών που συνεχίζουν να επενδύουν σε προγράμματα ανανέωσης πράσινων στόλου, με το 83% της παραγγελθείσας χωρητικότητας να τροφοδοτείται με εναλλακτικά καύσιμα.
Το 2023 ήταν έτος ρεκόρ για τις παραγγελίες μεταφορέων αυτοκινήτων (car carriers), με 80 παραγγελίες 8,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το 79% με εναλλακτικά καύσιμα, αυξάνοντας στο 98% συμπεριλαμβανομένων των «έτοιμων» παραγγελιών. Υπήρχαν επίσης καλοί όγκοι παραγγελιών για φυσικό αέριο με 68 παραγγελίες για πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αερίου (VLGCs) και 66 πλοία μεταφοράς LNG (LNG carriers).Υπήρχαν επίσης μερικοί καλοί όγκοι με καινοτόμα εναλλακτικά καύσιμα/EST στην αγορά μικρότερων πλοίων, όπως στους τομείς των μικρών αποστάσεων /MPP, των υπεράκτιων αιολικών (offshore wiind) και των πορθμείων (ferry). Με την ανάκαμψη της αγοράς κρουαζιέρας, ξεκίνησαν και κάποιες συζητήσεις για μεγάλα πλοία.
Αντικατοπτρίζοντας την άνοδο στις παραγγελίες δεξαμενόπλοιων, οι Έλληνες επενδυτές πραγματοποίησαν κατά 60% περισσότερες επενδύσεις σε νεότευκτα (και το υψηλότερο σε dwt από το 2013) και, για πρώτη φορά από το 2018, οι Ευρωπαίοι ιδιοκτήτες πραγματοποίησαν περισσότερες επενδύσεις από τους Ασιάτες.
Η αβεβαιότητα σχετικά με την επιλογή καυσίμων και τη «γκρίνια» γύρω από τα επίπεδα τιμών παραμένει, καθώς οι τιμές των πλοίων έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο από την κορύφωση του 2008.
Αλλά με καλή ταμειακή ροή στη ναυτιλία, βοηθούμενη από την περαιτέρω «ανοδική διαταραχή και τις υποκείμενες απαιτήσεις ανανέωσης του στόλου, εν μέσω γήρανσης στόλων και περιβαλλοντικής νομοθεσίας, η Clarksons αναμένει, προς το παρόν, μια καλή ροή νέων παραγγελιών και πάλι το 2024 για ναυπηγικό και ναυτιλιακό εξοπλισμό.
Ο Ινδός πρωθυπουργός Narendra Modi βρίσκεται σήμερα στο Κότσι για τα εγκαίνια μιας νέας αποβάθρας μήκους 310 μέτρων και μιας ολοκαίνουργιας εγκατάστασης επισκευής πλοίων στο ναυπηγείο Cochin.
Ο Sarbananda Sonowal, υπουργός λιμένων, ναυτιλίας και πλωτών οδών της Ινδίας, ισχυρίστηκε: «Το Cochin πρόκειται να γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς κόμβους επισκευής πλοίων και ναυπηγικής».
Αξίζει να αναφερθεί ότι η κρατική ναυπηγική Cochin Shipyard, η οποία μπορεί τώρα να υπερηφανεύεται για τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις επισκευής πλοίων στη Νότια Ασία, έχει εκπονήσει σχέδια για διπλασιασμό του κύκλου εργασιών εντός τεσσάρων ετών.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας στοχεύει να καταστήσει τη χώρα του έναν από τους πέντε κορυφαίους κόμβους ναυπηγείων.
Απευθυνόμενος στην Global Maritime India Summit 2023 τον περασμένο Οκτώβριο, ο Modi είπε: «Την επόμενη δεκαετία, η Ινδία θα γίνει ένα από τα πέντε κορυφαία ναυπηγικά και επισκευαστικά έθνη του κόσμου».