Τα βιοκαύσιμα είναι απίθανο να καταστούν μακροπρόθεσμα η επικρατούσα λύση με μηδενικές εκπομπές άνθρακα στη διαδικασία απανθρακοποίησης της ναυτιλιακής βιομηχανίας, λόγω πολλών προκλήσεων, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από την Sustainable Shipping Initiative (SSI).

Η έκθεση παρουσιάστηκε στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τη Μεταβολή του Κλίματος, COP25, που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη αυτή τη βδομάδα.

Τα καύσιμα που προέρχονται από βιομάζα, που αναφέρονται ως βιοκαύσιμα, ως κύρια πηγή ενέργειας μπορεί να αποτελούν ελκυστική επιλογή για τον ναυτιλιακό τομέα. Η βιομάζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καυσίμων αλκοόλης όπως η αιθανόλη και η μεθανόλη, το υγροποιημένο βιοαέριο (LBG) ή το βιοντίζελ.

Αυτά τα καύσιμα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μείγματα με μικρές τροποποιήσεις σε υπάρχοντες κινητήρες, μηχανήματα και συστήματα αποθήκευσης, γεγονός που απλοποιεί τη μετάβαση από τα υπάρχοντα καύσιμα που προέρχονται από ορυκτά καύσιμα.

Ως εκ τούτου, μπορούν να θεωρηθούν ως οι πλέον «τεχνολογικά έτοιμες» από τις διάφορες εναλλακτικές λύσεις μηδενικού άνθρακα που εξετάζονται επί του παρόντος για τις θαλάσσιες μεταφορές.
Ωστόσο, υπάρχει πολλή διαμάχη γύρω από τη χρήση των βιοκαυσίμων σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ναυτιλίας. Μία από τις κυριότερες ανησυχίες σχετικά με το ρόλο των βιοκαυσίμων ως δυνητικά καύσιμα με μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στο μέλλον είναι η έλλειψη διαθεσιμότητας, καθώς υπάρχει η αντίληψη ότι η ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης είναι αρκετά σφιχτή για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της ναυτιλίας.

"Δεν υπάρχει σαφής συναίνεση σχετικά με το εάν υπάρχει επαρκής βιομάζα τόσο για τη ναυτιλία όσο και για άλλους τομείς. Η σημερινή κατασταση υποδηλώνει ότι μια οδός απανθρακοποίησης με βάση τη βιομάζα για τη ναυσιπλοΐα συνοδεύεται από σημαντικά ρίσκα στον εφοδιασμο και ως εκ τούτου δημιουργεί επίσης ρίσκα που σχετίζονται με την τιμή τους.

Η πλειονότητα των ενδιαφερομένων που συμμετείχαν στη μελέτη πιστεύει ότι τα βιοκαύσιμα θα μπορούσαν να καλύψουν το 10-30% των ενεργειακών αναγκών της ναυτιλίας το 2030 και το 2050, ενώ η χρήση βιοκαυσίμων ενδέχεται να είναι υψηλότερη το 2030 από το 2050. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για βραχυπρόθεσμη παρα, μακροπρόθεσμη λύση.

Ανεξάρτητα από τους πιθανούς περιορισμούς στην προσφορά και τη ζήτηση, η χρήση βιοκαυσίμων συνεπάγεται τον πρόσθετο κίνδυνο αύξησης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με την έρευνα.

Μία πιθανή επιλογή για την εισαγωγή βιοκαυσίμων στον ναυτιλιακό τομέα είναι η χρήση βιολογικών πρώτων υλών από απόβλητα και υπολείμματα και όχι από ενεργειακές καλλιέργειες που προορίζονται για το σκοπό αυτό.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ναυτιλία δεν μπορεί να λύσει ή να διαχειριστεί μόνη αυτούς τους κινδύνους και τις αβεβαιότητες. Προκειμένου να διασφαλιστεί μια λειτουργική και βιώσιμη βιοοικονομία, είναι απαραίτητο να υπάρξει συντονισμός και δέσμευση από όλους τους ενδιαφερόμενους τομείς και σε ολόκληρη την αλυσίδα προστιθέμενης αξίας, συμπεριλαμβανομένων των λιμένων, των ιδιοκτητών φορτίου, των παραγωγών καυσίμων, των επενδυτών, των ασφαλιστικών εταιρειών, των ρυθμιστικών αρχών κ.λπ.