«Μου φαίνεται πως θα σας το μοιράσω το λόγο μου…» συνέχισε λόγω της οχλαγωγίας στην αίθουσα.
 |
«Εγώ έχω γράψει ορισμένα πράγματα προσωπικά και εκ βαθέων, που εάν δεν μπορέσω να τα εκφράσω και μάλιστα εις την γλώσσα μας, θα το εγκαταλείψω το εγχείρημα και αλήθεια θα το μοιράσω…»
«Θέλω να σας υπενθυμίσω πως δεν είμαι πολιτικός. Έχουμε όλοι συνηθίσει να φωνάζουμε στους πολιτικούς. Εγώ ήρθα να σας πως ένα πράγμα. Ότι δεν περίμενα η ζωή, να μου είναι τόσο γενναιόδωρη. Με τόσους φίλους αγαπητούς και συνεργάτες με αφοσίωση στη θάλασσα. Στη θάλασσα χρωστάω πολλά. Στη θάλασσα τα χρωστάω όλα. Στη θάλασσα τα χρωστάμε όλοι, όλα. Χάρη στη θάλασσα και η ναυτιλία των Ελλήνων, η μεγάλη ναυτιλία των Ελλήνων. Το λεγόμενο ναυτιλιακό θαύμα για το οποίο όλοι πρέπει να είμαστε υπερήφανοι. Κάτι που όλοι εσείς, ο καθένας ξεχωριστά από το δικό του μετερίζι συνέβαλε και συμβάλει καθημερινά σε αυτό που λέμε μεγάλη ναυτιλία των ελλήνων.»
«Εγώ προσωπικά, είμαι ευγνώμων που η θάλασσα μου έδωσε το δικαίωμα να εκπληρώσω το πάθος μου και να είμαι εδώ σήμερα και να τιμώμαι από την Ένωση σας που μας αντιπροσωπεύει όλους τόσο γενναιόδωρα.
Ήθελα λοιπόν να αφιερώσω αυτή τη βραδιά και την τιμή που μου κάνετε σε αυτούς τους ευλογημένους, αειμνήστους προγόνους μας, τους ανθρώπους που μέσα από σκληρή δουλειά, μόχθο, ιδρώτα, δάκρια, θυσίες και πόνο, μας έφεραν στην κορυφή, στο λεγόμενο ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα.»
«Έχω όμως να σας πω, πως εγώ δεν εφησυχάζω και να μην εφησυχάζει κανένας μας.
Δεν θα κουράζομαι να γράφω, να φωνάζω για τον κίνδυνο του αφελληνισμού της ναυτιλίας μας και να υπενθυμίζω ότι η ιστορία θα είναι αμείλικτη απέναντι μας εάν δεν αναλογιστούμε τις ευθύνες μας και εάν δεν ενωθούμε σε μια πανεθνική σταυροφορία να ενθαρρύνουμε τα ελληνόπουλα να αγκαλιάσουν τη θάλασσα και αν ασχοληθούν με τα ναυτικά, ναυτιλιακά και παραναυτιλιακά επαγγέλματα με ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα. Αυτά που κάνουμε δεν είναι αρκετά. Με πάνω από 5000 πλοία και με μόνο 15000 ναυτικούς και οι μισοί από αυτούς στην ακτοπλοΐα.
Σήμερα ιδίως που οι συγκυρίες είναι πολύ δύσκολες, όχι μόνο κρίση οικονομική αλλά κυρίως κρίση αξίων και αρχών, οι πράξεις μας οφείλουν να αποτελούν ελπίδα και βάλσαμο ψυχών.»
«Οφείλουμε να καλέσουμε τα ελληνόπουλα στη ναυτιλία και όχι μόνο να τους καταρτίσουμε καλά ως επαγγελματίες, αλλά να τους καλλιεργήσουμε και το πνεύμα της ομαδικής εργασίας, την ικανότητα ηγεσίας, την θετική στάση, την υπευθυνότητα, την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων στη κρίση, δηλαδή τη ναυτοσύνη.
Η ναυτοσύνη υπερβαίνει την απλή έννοια της ικανότητας πλοήγησης ενός πλοίου από το ένα σημείο στο άλλο. Η ναυτοσύνη πάνω απ όλα είναι συνδυασμός ήθους, τιμιότητας, ταπεινότητας, σύνεσης, ευγένειας, αφοσίωσης και πειθαρχίας, που είναι ο δρόμος προς την αρετή.»
Ο καπτ Παναγιώτης Τσάκος σε αυτό το σημείο αναφέρθηκε στη νουβέλα του Ρώσου συγγραφέα, Αλεξάντερ Γκριν «Τα Πορφυρά Πανιά», ένα έργο του 1923. Ένα μυθιστόρημα αγάπης . Αναφέρεται στον το χαρακτήρα, τις ευθύνες και την προσωπικότητα του καπετάνιου.
«Εγώ θεωρώ πως καπετάνιος είναι ο κάθε ένας που κάνει σωστά τη δουλειά του ασχέτως επαγγέλματος και ειδικότητος .» και συνεχίζει:
«Κανένα άλλο επάγγελμα δεν θα μπορούσε να συγχωνεύσει τόσο επιτυχημένα και ολοκληρωτικά όλους τους θησαυρούς της ζωής, διατηρώντας παράλληλα ανέγγιχτο και ακριβές το περίγραμμα κάθε ευτυχισμένης στιγμής, τον κίνδυνο, τα στοιχεία της φύσης, το φως της μακρινής χώρας της θαυμαστής, της άγνωστης, την φλογερή αγάπη που ανθίζει μέσα από τα ανταμώματα και τους αποχαιρετισμούς, τη συναρπαστική ανάσταση των συναντήσεων των προσώπων και των γεγονότων, την ατελείωτη ποικιλία της ζωής, καθώς ψηλά στον ουρανό εμφανίζεται πότε ο Σταυρός του Νότου και πότε η Μεγάλη Άρκτος. Ενώ την ίδια ώρα η καμπίνα του είναι γεμάτη από την πατρίδα του που δεν την εγκατέλειψε ποτέ, με τα βιβλία του, τους χάρτες του, τα γράμματα και τα αποξηραμένα λουλούδια…»
«Αυτός λοιπόν είναι οι θαυμαστός κόσμος του κάθε καπετάνιου, αυτός είναι ο θαυμαστός κόσμος του κάθε ναυτικού. Αυτά είναι τα χαρίσματα και οι αρετές που τον χαρακτηρίζουν. Και είναι καλό να αποτελούν για εμάς και τις γενιές που έρχονται το πρότυπο ζωής. Αυτός είναι ο τύπος του άνδρα, του ανθρώπου που χρειάζεται η ναυτιλία, αλλά και η κάθε προσπάθεια για επιχειρηματική πρόοδο και κοινωνική ευημερία. Αυτή είναι η ναυτοσύνη. Τέτοιους ανθρώπους πρέπει να προετοιμάσουμε. Για αυτό πρέπει να σταθούμε με αίσθημα ευθύνης και αποφασιστικότητας στο ύψος των περιστάσεων, με σεβασμό στη κληρονομιά της ναυτοσύνης που μας άφησαν οι προγονοί μας και με υπευθυνότητα προς τους νέους και τις επερχόμενες γενεές. Οφείλουμε τουλάχιστον να κληροδοτήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας μια ναυτιλία ανάλογη με αυτή που εμείς κληρονομήσαμε από τους δικούς μας προγόνους. Γιατί ναυτιλία χωρίς ναυτικούς και Ελληνική ναυτιλία χωρίς Έλληνες ναυτικούς δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ούτε πατρίδα χωρίς πλοία, χωρίς την ελιά και χωρίς τη θάλασσα. Τα είπαν όλοι οι σοφοί μας από τον Θουκυδίδη μέχρι τον Ελύτη. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.»
ακούστε τηννομιλία εδώ
